Amerika’ya geleli yaklasik 6 ay oldu. Bu 6 ay icinde ne degisti de yazmaya karar verdim bilmiyorum. Uzun zaman once yazmaktan vazgecmistim. Yazmak derken, odevdir, tezdir, makaledir vs. her turlu yari akademik, yari angarya islerden bahsetmiyorum. Sadece kendi istegim icin yazmaktan vazgeceli yillar olmustu. Yillar olmustu burada biraz fazla abartili duruyor olabilir ama en son 2004’te kendi istegimle bir seyler yazmistim. Uzerinden 8 sene gectigine gore yillar olmus diyebiliriz bence. Hem kim belirliyor ki bu siniri? 2 yil da yillar olarak degerlendirilemez mi aaa! Attirmayin tepemin tasini sayin okuyucu. Okuyacaksaniz okuyun, okumayacaksaniz gidin sayfadan! Asabiyetle ve esefle kiniyorum sizi sayin okuyucu! Baslar baslamaz cesaretimi kiriyorsunuz ve her dedigimi tartiyorsunuz. Tartmayiniz! Oylesine bir yazi bu. Yazi yazmayi yeniden hatirlamak istiyorum yalnizca. Eskiden cok iyi yazdigimdan degil, sadece dahi anlamindaki ‘de’ ve ‘da’yi ayri yazmayi bildigimden yazmak istiyorum. Bir de hangi ‘ki’nin ayri olacagindan da haberim var. Hicbirsey ve her sey’de aklim karisiyor. Hangisi birlesik hangisi ayri her seferinde TDK’ya bakiyorum. Bu sefer bilerek bakmadim okuyucu. Eger hatam varsa sinir ol! Cildir orada kendi kendine. Bir de klavye sorunum var. Turkce harfler yokken Turk Dil Kurumu gibi yuksek bir kurumun adini agzima almam da yanlis. Ne yazssam yalan oluyor zaten. Bu da ayri bir sorun. Turkce gorunumlu bir seyler yaziyorum. Sesler uyusmuyor. Ses buzusmesiyle karsi karsiya kalabiliriz. Dikkat! Havlunu yanindan eksik etme okuyucu! Inter galaktik bir yolculuk her an seni bekliyor olabilir. Devrik cumlemi yerim!

Neyse efendim sadede geleyim. Diyordum ki 6 ay oldu bu memlekete geleli. Uzun zamandir ilk defa kendime ayiracak vaktim oldu. Tek isim ders calisimak, okumak, yazmak, daha cok okumak, gezmek, gormek ve yazmak oldu burada. Dolayisiyla kendime vakit ayirabiliyorum. O zaman dedim neden yazmayayim? Soyle okuyucu neden yazmayayim? Yazarim elbet. Belki de yazmam. Belki de bu son olur. Boylece kalir. Ama bir kac tane yemek tarifi falan veririm belki. Onlari vermeden vallaha birakmam sizi. Hem durun ayol yeni geldiniz. Cok guzel kavunlar var burda bal gibi, ondan kesecektik!

Gitme okuyucu, beni terk etme. Bu dunyada yazdiklarimi okuyan bir sen varsin, bir de tez danismanim... Tez danismanim da bu is icin para aliyor. Sen de sonra benden bunu talep etme. Zaten ben zar zor geciniyorum. Burs alan bir doktora ogrencisiyim nihayetinde. Bir de benden para talep etme. Hatta ben senden talep ediyorum bak simdi! Telif hakki istiyorum! Okuduklarini telifini istiyorum. Ya cumlelerimden biri gercekten cok orijinalse, senin hafizana yer ederse ve sen bu cumleyi onemli bir toplantida, yazida, partide, sinemada, tiyatroda, sokakta aile veya arkadaslarin arasinda kullanip popiiiilerlik kazanirsan? (Akademisyen paranoyasi - ve evet ben akademisyen degilim - ol/ma/ya/ca/gim) Ya bu olursa ve sen benim uzerimden prim yaparken ben burada evsiz kalirsam; sosyal sistemi coktan cokmus bu ulkede bir sicak corba icin sokaklarda geziniyor olursam? Ey okuyucu, soyle bana o zaman nice olur bu kizin hali? O nedenle sen simdiden bana borcunu ode. Her okudugun cumle icin 1 cent ode. Hadi cumleyi gectim paragraf icin ode. Boylece ben de doktoram bittiginde cok zengin olayim.

Parani da istemiyorum okuyucu! Vaz gectim! Sadece ara sira bana gel. Modernite’den bahset mesela. Manet’den bahset, sinif ayrimindan, neo empresyonizmden lafi ac, Alman birasinda kapatalim konuyu. Weißbier icelim ayrilmadan, pretzel yiyelim yaninda tuzlu tuzlu. Ara sira ugra bana. Cok acma arayi. Sana acma tarifi verecegim cunku... Bir de simit tarifi. Eger sen de gurbet eldeysen benim gibi ve ozluyorsan gevrek gevrek taze taze ‘simit’i, kendi urettigim ve super yuzde yuz sahane simit tarifini vereyim. Yakinlardaysan da misafirim ol, bir cay icerken simitlerimizi yiyelim... Taze peynir de yaptim, ondan da veririm...

Demem o ki, ugra bana. Ara sira sor hatrimi. Merakta birakma e mi bir de! Eve gidince bir cagri at! Optum KIB. Bye